week 6


	Bijgewerkt op 27 juli 2006, 21.40 uur

sms 17 april, 15.15 uur: Ben weer onderweg: mét Saar én tent!! Ben bij de kerk van Bernadette in Nevers afgezet waar ik vrijdag ben gestopt. Het weekend was erg leuk, maar veel te kort. Moeilijk om nu de draad weer op te pakken. Zitten nu even uit te rusten in Challuy, kruispunt D149 en D2.

Week 6

Alweer een week voorbij. Ook deze week hebben we weer 'veel' gelopen. Maandag kwamen we aan in Auxerre. Deze stad is nog mooier dan Troyes, echt geweldig! Hier sliepen we voor het eerst op een camping. Allemaal Nederlanders met caravan of camper. We hebben heel wat extra kilometers gelopen op zoek naar een winkel, want de hondenbrokken waren weer op. 's Nachts vroor het behoorlijk en we hadden het erg koud. Saar had zelfs haar neus onder de deken gestopt. 's Ochtends was alles weer nat. Nou kap ik er ook mee hoor, met die tent. Zo duur met een hoge factor wat water doorlaten betreft, maar hij is waardeloos!

We lopen langs de Yonne waar alle spelers van St. Etienne aan een looptraining bezig zijn. Het weer is mooi, dus de jas gaat uit. 's Avonds weer een hotel in Vincelles en de volgende dag op zoek naar een pinautomaat want die is hier niet. De eerstvolgende is in Vermenton. Wel van de route af, maar goed. Zonder geld kom je er ook niet. In Vermenton vind ik een overnachtingsadres bij mensen thuis.

Tussen de middag eet ik tegenwoordig warm: plat du jour. Waar de meeste witte werkvolk busjes staan, schuif ik aan. Het eten is altijd lekker al is er niets te kiezen. Ik ben ook altijd de enigste vrouw. De bouwvakkers eten hier niet uit een trommeltje hoor. Eerst een glaasje aan de bar, dan een 3 gangen menu met een flesje rode wijn en dan nog een koffie aan de bar! Dit alles tijdens een ruime pauze van 12 tot 2 uur. Nou zeggen ze dat de franse vrouwen allemaal slank blijven omdat ze altijd maar 2 hapjes van hun bord nemen. Maar ik denk dat het aan het verschil in de pauzes zit. In de grotere dorpen en steden lopen de vrouwen over straat te rennen met een broodje in hun hand. Boodschappen te doen, stomerij halen en brengen en dergelijke. Niets 2 uur op hun gat zitten en lekker eten! Wat mannen hier ook tot in het absurde doen, is krasloten krassen of ander gegok. Niet normaal meer. Maar goed, over de reis:

Ik ben vrijdag (7 april) aangekomen in Vézelay, de eerste mijlpaal! Net voorbij Blannay zag ik het voor het eerst. Ik heb even lekker gegild, want ik had er zo naar uitgekeken!!





				Eerste en tweede blik op Vezelay.





		Asquins, Jacobus en ik!!!

In Asquins zat een meneer die pelgrims wat te drinken aanbiedt.Hij heeft me meegenomen naar de Saint Jacques kerk boven op de berg. Daar is de codex geschreven. (Het middeleeuwse reisboek waarvan de kaartjes waarmee ik rondloop een resultaat zijn.) Ik was de eerste pelgrim van 2006 (dat heb ik al eerder gehoord). Zodoende was ik erg verbaasd dat zowel de zusters Franciscanen als de paters van Jerusalem vol zaten. Bij de paters mocht ik uiteindelijk wel blijven, maar dan moest Saar buiten blijven of in de kelder. Geen optie, dus maar weer een hotel.

Zaterdag ging ik naar de geboekte gîte in Foissy-lès-Vezelay. Daar zou ik een week rust nemen, maar die gîte is het ook niet. Het is een gebouw boven een schuur, het meest te vergelijken als iets voor een schoolkamp. Alleen zou ik Nardi hier willen hebben, die kan alles hygiënisch voor elkaar krijgen. Ik vind alles nogal vies en het is hier koud. Het lijkt wel of je een koelcel instapt. Buiten is het lekkerder. En dan moet ik ook iedere dag 10 kilometer lopen voor brood en drinken. Dat vind ik zonde van de energie, dan loop ik liever verder.


	Blik in de paardenstal en de eerste wegwijzers van de historische route van Vezelay.

Ik had deze week willen gebruiken om een moeilijke beslissing te nemen. Met deze zware rugzak ga ik het niet redden, zeker nu het warmer wordt en ik voor mezelf ook drinken mee moet gaan nemen. Dus het volgende moet ik gaan besluiten: Saar, tent en slaapzak naar huis, ik ben dan lichter en sneller maar ook wel erg alleen en dan kan ik ook niet meer kamperen. Of: Samen met Saar de trein nemen naar St.-Jean-Pied-de-Port ( Pyreneeën) en dan met alle gewicht heel langzaam naar Compostela lopen. Wat vinden jullie??

De Fransen doen trouwens niet aan kippen ophokken. Ik heb een mevrouw gesproken die haar kippen en duiven had geslacht en nu in de vriezer had zitten. Maar over het algemeen loopt al het pluimvee nog lekker buiten. Hoe is dat bij jullie? Of is de vogelgriep al voorbij?

Hier staan de eerste fruitbomen in bloei (pruimen) en in de bossen zie ik nu veel groene helleboris, prachtig. En bij de huisjes veel heggen van forsythia, ook heel apart.

Saar was bij de dierenarts en haar pootjes zien er na plusminus 1000 kilometer nog perfect uit. Goeie hond hè!

Groetjes

ps. Wie was Pierre Perthus, de naam komt me zo bekend voor???


	naar boven