week 3


	Bijgewerkt op 27 juli 2006, 21.40 uur

Week 3

We zijn lekker opgeschoten en maken per dag nu flink wat kilometers. Soms teveel naar onze zin, omdat we steeds een dorp verder worden gestuurd wat slaapplaats betreft. Vrijdag de 17e zelfs tot 3 keer toe!! Uiteindelijk heeft de burgemeester ons in de Salle des jeunes ondergebracht. Mooi en gezellig. Dat de gezelligheid doorging tot half 4 'sochtends, was minder....We waren dan ook geradbraakt toen we om 8 uur weer op pad gingen. Geen ontbijt, een beetje water en een stuk oud stokbrood voor Saar. Om 10 uur kon ik niet meer: honger, koud en een steiging en daling in de weg van 12%. Saar had het ook gezien en ging steeds voor me zitten piepen. Onverwachts een lift gekregen naar Signy-l'Abbaye waar een hotelletje is. We duiken de Auberge in en gaan alleen maar slapen. Nee, eerst hondenbrokken gekocht natuurlijk.


	jongerencentrum, overnachting in Fagnon

Het was overigens een droge, zonnige week, wel koud en guur, maar prima wandelweer. Op 16 maart werd ik al vroeg wakker in hotel Francois in Revin. Ik ben best zenuwachtig, want vandaag komen Inge en Ton m'n mobiel maken. Na Saar uitlaten, toch maar weer naar bed. Om half 9 ontbijten. Dit is echt de laatste keer hoor: 2 stukjes stokbrood en een jammetje voor 7 of 9 euro is toch echt te gek. Nadat alles weer is ingepakt, gaan we weer op stempeljacht. "Je cherche la maison de monsieur Curree" komt er al heel vloeiend uit. Na een hoop omzwervingen blijkt Mr. Curree niet thuis. Dan maar bij de Mairie een stempel gehaald. Ik heb er nog maar weinig, want meestal is geen van beide aanwezig. Terug bij het hotel begint het wachten op een bankje aan de Maas. Dan eindelijk zijn ze er. Ton begint meteen met de mobiel. Het beltegoed blijkt op. Maar ik heb niemand gebeld???






		Ik ben gemobiliseerd: ”hij doet het” (1 dag....oplader vergeten!)


	Saartje moe en nat, vindt het opeens lekker om verwarmd te slapen.

Na een bakkie troost brengen ze me naar het Lac alwaar ik de GR654 zal oppikken. Ik heb het zo gevonden en ben het ook zo weer kwijt. Na een mooie tocht door het bos en 2 rivieren per boomstam te hebben overgestoken, bereik ik toch Harcy. Het leek een aardig dorp op de kaart. De realiteit is anders. Er is hier werkelijk niets. De gites die ik op mijn lijstje heb staan (en nu kan bellen), zijn opgeheven. Zo ook de winkels en het restaurant. De Mairie heeft ook geen oplossing en we zijn te moe om ook nog 5 km. naar het volgende dorp te lopen. Ik vraag een echtpaar of zij een gite weten. Nee, maar ik mag wel in hun oude 'boerderij'. Dat was dus een varkenshok, waar geen water, licht of verwarming was. Mest op de grond en door de gaten in het dak kon je naar buiten kijken. Plus een zooitje troep en afval. Doodeng, maar ik moest het er maar mee doen. Ik ben buiten gaan zitten. Ik dacht, zo gauw het donker is, zet ik mijn tent op en slaap buiten, maar ik ga niet in die drekschuur liggen. Gelukkig kwamen ze om 6 uur terug en zeiden dat ik maar naar hun huis moest komen. Ik heb een leuke kamer (1 van de 14) in een 200 jaar oud huis, lekker gedouched en gegeten. Het echtpaar heeft altijd op ambassades gewerkt over de hele wereld. Ze zijn gek op Saar en Saar op hen. Zo liep het toch nog goed af, maar ik heb hem wel geknepen.




		De oude boerderij in Harcy: vies en eng. Je keek zo door het dak naar buiten. Op de hooibalen mocht ik wel “slapen”. Gelukkig greep Jacobus in.

Het was fantastisch dat Ton en Inge kwamen om de mobiel te maken, ware het niet dat ik diezelfde dag de oplader bij het echtpaar heb laten liggen en dat de batterij nu leeg is! Ik blijf dingen verliezen en snap niet dat die rugzak niet lichter wordt. Het was ook een week van verschillende onderkomens: maandag, dinsdag en woensdag in hotels, donderdag in het grote oude huis, vrijdag in de Salles des jeunes en zaterdag en zondag in Signy-l'Abbaye in de Auberge. In totaal ben ik nu 767,30 euro aan overnachtingen kwijt, véél meer dan gedacht. Dus als jullie nog mensen weten voor wie ik een kaarsje moet branden, ik zou zeggen: zegt het voort.....

Wij gaan morgen even met de bus naar Rethel op zoek naar een oplader voor de mobiel, zodat we weer bereikbaar zijn. De Auberge waar we nu zitten, staat op de GR654 en is aangesloten bij Logis de France. Ik kan het aanbevelen. Ze hebben 10 kamers en er hangt een bord wat iedere kamer kost. Ze hebben allemaal een andere prijs.

Nog iets leuks: Ik wilde vanochtend naar de kerk (alweer), maar er is volgende maand pas weer een mis. Voor de supermarkt stond een groepje mannen en ik bleef even staan kijken. Er kwamen er steeds meer en ook 4 brandweermannen en een paar mannen, van wat het begin leek van een fanfare. Enfin, om 11 uur vertrok de groep. 6 Man fanfare voorop, dan 4 man brandweer, 1 man met vlag, 1 man met bloemen en dan ongeveer 20 oudere mannen. Ze marcheerden 10 meter, van de supermarkt, voorbij het postkantoor naar het monument. Het bleek een dodenherdenking te zijn voor ex-kameraden, gevallen in Algiers, Marokko en Turkeije. De bloemen werden neergelegd en toen marcheerden ze de hoek om, de kantine van de sporthal in, om er nooit meer uit te komen. Het was echt komisch om te zien.

Trouwens, Thomas, er staat hier een hele lovesong over het Texelse lamsvlees op de menukaart. Ik heb het niet gegeten, want ik hou er niet van, maar ze wisten precies over het eiland te vertellen en ze voetballen op de tennisvelden, op gravel. Lijkt me pijnlijk.

Wij gaan weer verder morgen. Ik hoor dat de website erg leuk is. Zelf heb ik er nog niets van gezien. Wél hadden Ton en Inge een paar uitdraaien van het gastenboek bij zich. Dat vind ik nou zo leuk hè: al die mensen die de moeite nemen om wat te schrijven en oud-leerlingen ook. Leuk hoor! Allemaal hartelijk bedankt en tot volgende week.

Ultreya.

P.s. Ik heb nog niemand een kaart gestuurd hoor, omdat het A. niet zó'n vakantie is en B. ik nog nergens ansichtkaarten heb gezien, want ik heb wel gekeken......


	naar boven