link00
link003
link003
week 2

Bijgewerkt op 27 juli 2006, 21.40 uur

link00

Week 2

9 maart 2006

Ik ben nu in Namen. Gisteren in Angleur heel leuk ontvangen, écht zoals ik het me had voorgesteld: leuke mensen, leuke gesprekken, enz. enz. Maar vannacht weer zo beroerd geweest dat ik niet weet wat ik moet doen. George Meurs en Rosalie hebben me op het pad naast de Maas afgezet. Ik moet mijn Via Mosana laten varen want er is teveel sneeuw en ijs. Onmogelijk om door de “bergen” te lopen.

angleur

Mijn eerste echte refuge. Angleur, bij George Meurs en Rosalie. Aanradertje, was geweldig

Ik ben van Angleur dus gaan lopen langs de Maas in de motregen. Hoopte op een lift per boot, maar Louw Loene natuurlijk. Begin van de middag ging het keihard regenen. Toen stond ik heel toevallig naast een station. Ik zou vandaag eigenlijk naar Huy gaan, maar de trein ging door naar Namen. Ik ben lekker meegereden. Ik probeer een zomerhuisje te vinden voor een week, zodat ik eerst goed opknap en wat sterker word. In Huy lag nog een pak sneeuw ook, dus dat was ook geen optie. Gisteren in Angleur heb ik nog eens 3 kilo bepakking achtergelaten en nog is mijn rugzak veel te zwaar. Wat is wijsheid: tent en slaapmat naar huis sturen en maar zien wat er van komt? Of met die zware rugzak rondsjouwen en niet opschieten? Ik weet dat ik op deze manier niet een oprechte pelgrim ben.......maar het gaat gewoon niet zoals ik het wil jammer genoeg.

Maak er maar een vraag van. Ik kan ook nog met de trein naar de Pyreneeën gaan en het laatste Spaanse stuk lopen en dan op de terugweg het Frans-Belgische stuk doen. Wie het weet mag me bellen, haha.

10 maart 2006

Hallo allemaal,

Hier een mailtje vanuit België. Ik slaap vannacht voor het eerst in de tent in de gietregen met een kletsnatte Saar, die ook erg vies is en stinkt. Dus het wordt echt een geweldige ervaring. Tot nu toe heb ik hele leuke ontmoetingen gehad. In Luik bij George en Rosalie was geweldig. Ik zag het helemaal weer zitten. De dag erna was weer pet en moest ik weer ziek mijn intrek nemen in het Ibishotel. Flink boven budget natuurlijk, de VVV had alles geprobeerd om onderdak voor ons te krijgen, maar niemand wilde Saar er bij nemen. Gisteren in Profondeville was ook hartverwarmend zoals de gemeente en de kerk me het naar de zin probeerde te maken. Omdat ik iedere dag een aantal dingen kwijtraak (gisteren het routeboek!), besloot ik vandaag om de kortste weg door het bos te nemen. Fout plan! Heel veel extra kilometers gelopen en uiteindelijk in Anhee geen onderdak te vinden via gemeentehuis of kerk. De pastoor had me helemaal gauw weggewerkt. Dus om 6 uur heb ik bij het laatste huis mijn kaartje laten lezen, waarop ik om onderdak vraag voor de tent in de tuin voor 1 nacht. Dat mocht gelukkig en nu ga ik ook lekker mee-eten en heb ik een lekkere douche gehad. Dus eind goed, al goed. Jacobus heeft weer voor me gezorgd. Al hoewel, ik moet de nacht nog buiten doorbrengen....

De buikgriep is nog steeds niet over, maar morgen ga ik gewoon langs de Maas lopen richting Dinant.

12 maart 2006

De tweede week zit erop. Het was niet makkelijker dan de eerste week. Het vinden van een slaapplaats is een groot probleem en ook het aantal interressante ontmoetingen is nog steeds op 1 hand te tellen, de dure overnachtingen op 2.....haha.

De overnachting in de tent was koud en nat. Toen Saar in het tentje kwam, maakte ze een rondedansje. Maar 'snachts lag ze te bibberen van de kou. Ik heb haar in mijn jas gepakt (gelukkig heb ik een XL maat...) en haar toen op de slaapmat getrokken en haar eigen dekentje er overheen getrokken. Ze heeft lekker geslapen verder. Ik sliep toch al niet en heb toen besloten niet meer met regen in het tentje te gaan. 'sOchtends regende het nog steeds en zijn we naar Dinant gesjokt. Of ik het nog leuk vind? Nee, het is helemaal niet wat ik er van verwachtte.

Na in Dinant ook weer door alles en iedereen ( ook de abdij van Leffe) te zijn afgewezen, zijn we nu dus op de hotel-tour. Na Anseremme, in een kanokamp hotel geslapen (we zijn er wel eens geweest met de kinderen in een lang verleden ) een dramatische zondag, waarbij de hotels het ook lieten afweten, zijn we in Givet beland. Jawel, al in Frankrijk. Maar het budget slinkt snel op deze manier. Het was nog helemaal niet de bedoeling om al zover te komen. Maar goed. geen plek betekent doorlopen. Gelukkig is het nu droog, de zon schijnt en het vriest. Vandaag lammetjes gezien.

Groeten, Lucia en Saar

klaslokaal

naar boven

Profondeville, de meest gastvrije gemeente van België

link003
link003