5 maart 2006

 Hier zijn we dan weer: de eerste week zit erop. En het is wel meteen een vuurdoop geweest ook, wat het weer betreft. Sneeuw, sneeuwbuien, en sneeuwstormen. Het leken de winterspelen wel! Maar alle gekheid op een stokje. Het was zwaar, heel zwaar. De natuur vond ik prachtig, de weggetjes mooi maar soms wel erg steil. Wie zegt dat Nederland vlak is moet het Pieterpad maar eens gaan lopen. Vooral het Monferland vond ik een verrassing. Wat nog meer heel verrassend was, waren de hartelijke ontvangsten bij de mensen van vrienden op de fiets. Petje af. Zo goed verzorgd en enorm vriendelijk. Ook de natte spullen drogen of de vuile was doen was allemaal geen punt. Saar genoot ook steeds van iedere dag een nieuw bos om te snuffelen. Maar ik merkte wel dat ze het 's middags wel      genoeg vond. En als we dan eenmaal in een warme stal waren aanbeland, dan was ze ook meteen vertrokken. Lekker warm vond ze nu opeens helemaal okee. Toch heb ik steeds moeite gehad om haar van zwemmen te onthouden. Wat al net voorbij Holten mislukte. Verder heb ik problemen met de mobiel. Ik krijg het maar niet voor elkaar om iemand te bellen, en soms heb ik verbinding met iemand die ik niet bewust aan het bellen was. Maar goed ik krijg wééér uitleg. Ik zit nu lekker in mijn hotelletje in Eijsden, een dag tevroeg?? Ik zal   het meteen maar opbiechten ik heb vandaag gesmokkeld. Gisteren was       namelijk zo'n moeilijke dag, verkeerd gereden, vele kilometers teveel gereden. En een opkomende blaasontsteking. Toen we dan eindelijk om half zeven Roermond binnen fietsten en langs het ziekenhuis kwamen, zijn we er meteen maar aangegaan. Ik was toen al behoorlijk beroerd, en had koude rillingen van de koorts en hield het niet meer van de pijn. Ik ben er allerliefst opgevangen en ook Saar is door de broeders binnengehaald en iedereen kwam even met   haar knuffelen. Na met een taxi naar de apotheek te zijn geweest (er waren in het ziekenhuis geen pillen te vinden en ze hebben echt lang gezocht) toch nog opweg naar de allereerste refugio van de reis. De recepioniste van het theaterhotel had ons eerst naar het verkeerde adres gestuurd en toen naar de verkeerde kerk. Maar om half 10 waren we er dan toch binnen. Ik vond het wel eng in m'n eentje onder een kerk te slapen, maar we hebben heerlijk geslapen. 's Morgens zijn we met ons hele hebben en houwen op de trein gestapt naar Eijsden. Ik denk nl. dat ik beter een rustdag kan nemen, met de blaasontsteking en vooral een warme dag. Jan is ook een dagje eerder gekomen en zit ook hier lekker in het hotel. Morgen gaan we naar Maastricht. Ik heb dan alle was weer schoon en droog en wandelen we zoals gepland op   maandagochtend Belgie in. Ik hoop dat het daar wat meer voorjaar is, want hier wil het nog steeds niet vlotten. Leuke dingen onderweg: In Linge was een hele leuke kamergenoot, Suus uit Zeeland; zij liep het Pieterpad, we hebben samen lekker gegeten. In Leuth de eerste richtingsticker, voor pelgrims naar Santiago. Ik kom ze steeds vaker tegen. In Tienray had ik een gastgezin dat zelf vorig jaar naar Santiago is gelopen. Gespreksstof genoeg dus. De kerkklokken in Tienray spelen ieder uur het Ave Maria. (stukje). Saar, die geen trappenlopen gewend is, wilde in het begin het liefst getild worden maar leert nu steeds beter traplopen.

Volgende verslag is buitenlands , groetjes Lucia en Saar.