|
O.K. Het is nu dan bijna zover, aan een jaar van vele voorbereidingen komt een eind en we gaan beginnen.
Wat moet er allemaal niet gebeuren voordat je wegbent? Je moet veel lopen, en nog meer lopen. Nou heb ik de laatste tijd niet zoveel gelopen als ik zou willen en zou moeten. Het huis van Jorrit en Wendeline ging voor. Dat is tenslotte de voorwaarde dat ik de tocht maken kan. Alle kinderen op hun bestemming. Al is dat voor Thomas en Naomi nog niet helemaal het geval, ze wonen en werken allebei wel zelfstandig en ik ben hartstikke trots op ze.
Wat er verder moest gebeuren is een route min of meer uitstippelen. En er in ieder geval kaarten van hebben. Dat was ook veel gezoek op internet. Lid worden van het Sint Jacobsgenootschap. Een GPS cursus, en een kompas cursus volgen, schoenen inlopen: daar heb ik de Vierdaagse van Nijmegen als vuurdoop voor gebruikt, resultaat 1 blaar en dat door een blessure aan m'n knie, dat was dus netjes.
Voor m'n 50 ste verjaardag heb ik mijn rugzak gekregen en geld voor een tent.
Ik heb een licht tentje gekocht, niet de lichtste, maar een die dubbeldaks is, en een goede muggenvoorziening heeft en toch maar 1.8 kilo weegt.
Verder: lichamelijke controle, hartfilmpje, toraxfoto, enz. kleren kopen en uittesten. Ik moet nog steeds aan die vochtafdrijvende luchtgewichtige en voor mijn gevoel zweterige kleren wennen. ik ben meer een katoenmens. Maar volgens Naomi en de outdootsportverkopers is dat kunststof vezel veel beter als katoen. Ik hou jullie op de hoogte.
Saar moest naar een homeopatische dierenarts. Injecties halen voor het buitenland bij de gewone dierenarts, vlooien- en tekenband voor buitenlands ongedierten. Ontwormingspipetjes inslaan voor ander buitenlands ongedierte. Spaans proberen te leren, de pelgrimszegen gaan vragen bij de pastoor. En mijn eerste stempel voor mijn pelgrimspas.
|